بوده و ضمير در [ عليه ] به احد الزّوجين راجع مىباشد و كلمه [ من جاره ] بيان است از [ ماء موصوله ] در [ عمّا اوجب ] ، و اين عبارت تقرير و بيان تناسب بين معناى لغوى نشوز با معناى اصطلاحى آن مىباشد . قوله : فاذا ظهرت اماراته : يعنى امارات و علائم نشوز در زن براى زوج . قوله : بتقطيبها فى وجهه : كلمه [ تقطيب ] به معناى روى را در هم كشيدن و عبوس شدن مىباشد . ضمير مضاف اليه در آن به زوجه راجع بوده و ضمير مجرورى در [ وجهه ] به زوج عائد است . قوله : الضّجر و السّأم : كلمه [ ضجر ] دلتنگى و [ سأم ] بد حالى را گويند . قوله : لحوائجه : ضمير مجرورى در آن بزوج راجعست . قوله : يجب عليها فعلها : ضمير در [ عليها ] به زوجه و در [ فعلها ] به حوائج راجعست . قوله : تتثاقل : ضمير مستتر در آن به زوجه راجع است و مقصود از اينكلمه آنست كه زن براى رفع حوائج مزبور از خود سنگينى و بىرغبتى نشان دهد . قوله : اذا دعاها اليه : ضمير فاعلى در [ دعا ] به زوج و ضمير مفعولى آن به زوجه و ضمير مجرورى در [ اليه ] به فعل عود مىكند . قوله : لا مطلق حوائجه : يعنى حوائج الزوج . قوله : اذ لا يجب عليها قضاء حاجته : ضمير در [ عليها ] به زوجه و در [ حاجته ] به زوج عود مىكند .